Curren$y - Pilot Talk, 2010 BluRoc Records, ocena: 7,5

W nawale kapitalnych produkcji, jakimi jesteśmy zasypywani w 2010 roku (to temat na oddzielny, duży tekst), łatwo przegapić mniej promowane i lansowane płyty. Przyznaję wprost, że gdyby nie polecenie od mojego muzycznego druha Dworaka, to o debiutanckim mainstreamowym albumie Curren$y'ego dowiedziałbym się być może za kilka miesięcy, lat, albo w ogóle. Tymczasem to właśnie "Pilot Talk" tego 29-latka z Nowego Orleanu, który ma za sobą niesamowity przelot w karierze, jeśli chodzi o wytwórnie i koneksje, wysuwa się chwilowo na prowadzeniu w konkursie "idealny album na lato".

Curren$y nie jest wybitnym tekściarzem. Nie jest też nawijaczem obdarzonym jakimś wybitnym warsztatem wokalno-rapowym. Ma jednak w sobie coś takiego, że słucha się go z przyjemnością, bez ziewania czy skipowania. Rapuje leniwie, jakby był wiecznie nastukany. Pewnie zresztą też jest, czym trochę przypomina Devina i Snoopa z początków kariery. Porównania niekoniecznie przypadkowe, obaj ci panowie są na "Pilot Talk" gościnnie. Mamy też m.in. Mos Defa, Jay-a Electronicę i kilku mniej znanych, ale całkiem dobrych gości z Young Roddym i Big Kritem na czele. Pod kątem rapowym, powtórzę się, płyta nie jest mistrzostwem świata, ale zasługuje i tak na ocenę bliską 5,5-6. Wypas to my tu mamy muzycznie. Większość albumu wyprodukował sam Ski! Tak tak, ten od Camp Lo, pierwszych płyt Jaya-Z czy Original Flavor. Początek "Pilot Talk" nie zdradza magii, ale jak tylko zaczyna się numer trzy, "King Kong", to aż do końca mamy loty na niezwykle wysokim pułapie. "Skybourne", "Roasted" (to akurat dzieło Monsta Beatz), "The Hangover" czy "The Day" mogę słuchać bez przerwy, o dowolnej porze dnia i nocy. Nowocześnie, a ze smakiem starej szkoły zarazem.

Nie chce mi się przegrzewać głowy myśleniem, ile w ostatnim czasie płyt zrobiło na mnie takie wrażenie warstwą muzyczną, ale pewnie nie byłaby to długa lista. A że i Curren$y w niczym mi nie przeszkadza, a wręcz przeciwnie, z każdym przesłuchaniem podoba się coraz bardziej i coraz bardziej zapada w pamięć, to "Pilot Talk" stawiam aż 7,5. Do klasyki pewnie ten album nie wejdzie, ale w długie letnie dni jeszcze z pewnością nie raz i nie dziesięć będzie pobrzmiewał w moich słuchawkach.

Relaks w sobie noś!