Gigant początku XXI wieku. Label założony przez Arkadiusza Delisia, który w pewnym momencie był obok KNT najbardziej kontrowersyjną i znienawidzoną osobą polskiego rap-biznesu, a ostatnio całkowicie usunął się w cień, odbijając prawie zupełnie od hip hopu.

Deliś do wydawnictw hiphopowych miał doskonałego nosa, w dodatku nie brakowało mu odwagi. No i rzecz jasna biznesowego zmysłu. To w T1 swoje najważniejsze (przy okazji chyba najlepsze) płyty wydali tacy twórcy jak Grammatik, Red, Peja/ Slums Attack, Tymon jako Świntuch, Pezet z Noonem czy Afro Kolektyw. W T1 debiutował Flexxip, tamże wydawali swoje producenckie kompilacje Magiera & L.A.

Deliś przez pewien czas był również redaktorem naczelnym "Klanu", za co też zbierał cięgi od części artystów. Dziś może to trochę dziwić, bo poziom artystyczny wydawnictw z logo T1 w pełni predystynował je do wysokich ocen, natomiast w Polsce zawsze szuka się we wszystkim drugiego dna.

Z perspektywy czasu przynajmniej połowa albumów wydanych przez label Delisia zasługuje na miano klasyka ze względu na poziom. Chodzi tu oczywiście o Grammatik "Światła miasta", "Płytę pilśniową" Afro Kolektywu (pierwszy polski rap krążek oparty w całości o żywe instrumenty), dwa "Kodexy" duetu Magiera & L.A., debiut Flexxipu, jedyną solówkę Eisa, "Muzykę klasyczną" Pezeta i Noona oraz oczywiście "Alkopoligamię" Mesa.

Nie można zapomnieć o znaczeniu takich płyt jak "Al Hub" Reda, pierwszej solówce Eldoki, albumie Świntucha, który był totalnie źle odebrany, no i oczywiście o tym, że to Deliś na dobre odkrył Peję.

Wątek Rycha to jednak temat na zupełnie oddzielną linijkę. Nikt nie wie do końca, czy to rzeczywiście Deliś namówił Peję do tego, aby muzycznie pomogli mu panowie z White House, ale fakt niezaprzeczalny, że to ich "złoty dotyk" oraz promocja spotęgowana przez film "Blokersi" sprawiła, iż "Na legalu?" z 2001 roku stało się największym polskim rap hitem jeśli chodzi o album od czasów Kalibra 44. W ślad za powodzeniem tego krążka T1 wydało też płytę producencką Decksa (bardzo przyzwoity, łączący rapersko ludzi z całej Polski, co też było wówczas ewenementem "Mixtape Vol. 3") oraz krążek Ski Składu.

Związek T1 i Poznaniaków szybko z fazy zauroczenia i miłości przeszedł do nienawiści, a wytwórnia niedługo później zaczęła tracić na znaczeniu. Co zaszkodziło? Oczywiste związki Delisia z Latkowskim, kontrowersje związane z "Klanem" oraz masowe odwrócenie się artystów od T1. Z wytwórni odszedł najpierw Eldo/ Grammatik, później Pezet, Tymon, oczywiście Peja. Elemer przestał funkcjonować, Eis odszedł od rapu. Mes do dzisiaj nie powiedział - ani oficjalnie, ani nieoficjalnie - złego słowa na Delisia, ale wiem, że miało to związek z tym, iż akurat Tego Typa pan Arek traktował inaczej i umów dotrzymywał. Trochę inne zdanie na ten temat miał Emil Blef.

Gdybym miał ocenić znaczenie T1-Teraz dla polskiego hip hopu, z pewnością wytwórnia Delisia w latac 2000-2003 wyznaczyła nową jakość. Płyty były starannie wydane, miały świetne brzmienie i nie dziwię się, że do dziś osiągają wysokie ceny na aukcjach w sieci. Gust muzyczny Arka i jego odwaga co do promowania części ludzi, zwróciła mu się z nawiązką.

Nie zmienia to jednak faktu, że za właścicielem firmy ciągnie się maksymalnie smrodliwa opinia, bo też jest to człowiek, który z pewnością wobec swoich artystów na 100% uczciwy nie był. Bo oszustwem jest też to, że wykorzystywało się nieznajomość prawnych i rynkowych kruczków, nie wtajemniczając w nie artystów. Artystów, którzy na pewno w tamtych czasach nie do końca czytali swoje umowy. Deliś korzystał z tego bezwględnie. W niedługim czasie zbudował kolosa, który jednak upadł równie szybko jak powstał.

Ze względu na samą muzykę - szkoda. Na towarzyszące jej kontrowersje - już nie.

PS. Kolejnym gwoździem do trumny było, co słusznie dostrzegł jeden z komentującyc tekst, a mi umknęło, fakt wykorzystania przez Delisia kawałków z płyt T1 na płycie do "Popcornu". Tu istotna jest kwestia, o której napomknąłem, czyli wykorzystania bezwzględnie każdego zapisu z umowy. Artyści nic nie wiedzieli o zamiarach takiego "albumu", a były to czasy, gdy pojawienie się rapowej piosenki na płycie do takiego magazynu było maksymalną tandetą i rzeczywiście rzucało fatalne światło na ich wizerunek. Najwyraźniej Arek Deliś doskonale wiedział jednak, że może pozwolić sobie na taki ruch, a wykonawcy najwyraźniej w żaden sposób się przed tym nie obronili.